Mustafa Alpaslan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mustafa Alpaslan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Ağustos 2011 Salı

VERGİ DÜNYASI DERGİSİ AĞUSTOS 2011,


KAMU ALACAKLARININ TAKİBİNDE YENİ TİP ÖDEME EMRİNE KARŞI VERGİ DAVASI AÇILMASI VE YÜRÜTMENİN DURDURULMASI PROBLEMLERİ


Yrd. Doç. Dr. Hakan AY

DEÜ. İİBF. Maliye Bölümü

Dr. Mustafa ALPASLAN

SMMM


Özet: Kamu alacaklarının takip ve tahsilinde Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı ve bağlı taşra örgütü yeni tip ödeme emirleri ile vergi vb. alacakları takip ve tahsil etmeye çalışmaktadır. Usulüne uygun olarak tebliğ edilen ödeme emirlerinin üzerine icrai takip süreci başlatılacaktır. Hatta bu takipler elektronik ortama taşınarak amme borçlularının banka hesaplarına e-haciz yoluyla girilebilmektedir.

Ödeme emri tebliğ edilmeden hiçbir icrai işlem başlatılamamaktadır. Uygulamada ödeme emirlerinin de usulüne uygun şekilde muhatap ve muhataplarına tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu alacaklarının vadelerinde ödenmeleri halinde amme borcu ödenmiş sayılır. Vergi dairesinden herhangi bir şekilde alacaklı durumda olan kişilerin ise bu alacağını vadesi gelmiş borçlarına mahsup ettirmesi mümkündür.

Anahtar Kelimeler: Amme alacağı, ödeme emri, e-haciz, amme borçlusu, mahsup, ödeme…

I- GENEL BİLGİLER

Tarh ve tahakkuk eden vergiler kendi vergi kanunlarında gösterilen süreler içinde(vadelerinde) ödenmektedir. Tarh edilen vergilerin vadesinde ödenmesi gerekmektedir. Kanunlarda belirtilen vadelerde ödenmeyen vergi, resim ve harçlar için cebri tahsil metodları uygulanmaktadır. Cebren tahsil şekillerinde mükellef hakkında; mükellefin vergi idaresinde teminatı bulunması durumunda, teminatın paraya dönüştürülmesi veya şahsi kefalet söz konusu ise, kefilin takibi, borca yetecek miktarda menkul ve gayrimenkul malların haczedilip, paraya dönüştürülmesi ve gerekli koşulların da oluşması durumunda mükellefin iflasının dahi talep edilmesi sonucuna dek bir dizi işlemler yapılabilmektedir. Bu bir dizi işlemlerin yapılabilinmesi için de, öncelikle, kamu alacağı için “ödeme emrinin” tebliğ edilmesi gerekmektedir.[1] Vergi icra hukukunda; Cebri icra takibatının asli koşulu, ödeme emrinin düzenlenip, mükellefe veya yetkili kişi veya adamına tebliğ edilmesi gerekmektedir. Ödeme emri tebliğ edilmeden, cebri icrai işlemlerin yapılması söz konusu değildir.[2]

Kamu alacaklarının takibinde Gelir İdaresi Başkanlığı yeni tip ödeme emirleri ile bu alacakların takibinde yeni bir süreç başlatmıştır. Yeni tip ödeme emirleri ile genel olarak 6183 sayılı yasa kapsamındaki bütün amme alacakları takip edilir hale gelmiştir.[3]

II- ÖDEME EMRİNE KARŞI DAVA AÇILMASI (İTİRAZ)

Ödeme emrine karşı dava açılması veya itiraz edilmesi konusu 6183 sayılı yasanın 58.md.düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre, kendisine ödeme emri tebliğ edilen kişiler, (7) gün içinde alacaklı tahsil dairesine böyle bir ödeme emri için ilgili vergi mahkemesine dava açabilir.[4] 6183 sayılı AATUH yasa, 1954 yılında yürürlüğe girmiş olup, Türk Vergi Yargısı ise, 6.1.1982 tarihinde, 2575,2576,ve 2577 sayılı yasalar ile değişmiş ve bugünkü şeklini almış bulunmaktadır.[5] Buna göre, vergi, resim ve harçlar ve benzeri mali mükellefiyetlere ilişkin olarak tanzim ve tebliğ edilen ödeme emirlerine karşı açılacak davalara vergi mahkemeleri birinci dereceli mahkemeler olarak bakmaya yetkilidir. Diğer yükümlülüklerden doğan alacaklar için düzenlenen ödeme emirlerine karşı açılacak davalara ise, “idare mahkemelerinde” dava açılması gerekmektedir.[6] Ödeme emrine karşı 213 sayılı VUK md. 116 ila 124 düzeltme hükümlerine göre talepte bulunulması mümkün değildir. Ödeme emrine karşı her halükarda dava açılması gerekmektedir.

1- Ödeme Emrine Yönelik Olarak Kimler Dava Açabilir?

Ödeme emrine karşı dava açabilecek olanlar kendilerine ödeme emri tebliğ edilmiş bulunan gerçek veya tüzel kişi temsilcileridir. Henüz tebliğ edilmemiş ödeme emrine karşı dava açılamayacağı gibi muhatabına tebliğ edilmemiş ve usulüne aykırı olarak tebliğ edilen ödeme emirlerine karşı da muhatap olmayan kişilerce dava açılamaz. Tebliğin yanlış kişiye yapılmış olması durumunda kendisine borçlu olarak ödeme emri tebliğ edilen kişi söz konusu ödeme emrine karşı da isterse dava açabilecektir. Böyle bir durum isim veya ünvan benzerliklerinde ortaya çıkabileceği gibi, tüzel kişilerin sorumlu kamu alacağından, sorumlu olmayan yöneticilerine ödeme emri tebliğ edilmesi şeklinde de ortaya çıkabilir.

Sırası gelmişken belirtilmesinde fayda görülen en önemli konu şudur: ödeme emrinin öncelikle muhatabına tebliği zorunludur. Tebligatın ise 213 sayılı VUK md.93 hükmü gereğince amme borçlusunun işyerinde yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tebligat geçerli olmadığı gibi tebligatın vergi dairesinde mükellefe yapılması olanaksızdır. Mükellef rızaen vergi dairesinde yapılacak tebligatı kabul etmesi durumunda bu tebligat ancak geçerli olabilir.[7]

Kendisine ödeme emri tebliğ edilen ikincil amme borçluları da (kanuni temsilciler, kayyumlar, veli, vasiler, tasfiye memurları, yed eminler, vs.) ödeme emrine karşı gerekli sebeplerin bulunması halinde vergi davası açmaya ehildirler.

2- Ödeme Emrine Dava Açma Sebepleri Nelerdir?

Ödeme emrine karşı hangi durumlarda dava açılabileceği kanunda yer almıştır.(6183 sayılı yasa md.58.) Ödeme emri tahakkuku kesinleşmiş ve ödeme vadesi geçmiş alacaklar hakkında tanzim edilmektedir. Kaynak Kullanım Destekleme Fonu, nüfus para cezası, vb. diğer amme alacakları için de ödeme emri düzenlenir. Borcun tahakkuku aşaması bittiğinden ödeme emri tahsil aşaması ile olmaktadır. Bu nedenle de borcun oluşumu ile ilgili konuların, bu safhada dava konusu yapılıp/yapılmayacağı ayrıca tartışılabilir. Ancak bu aşamada dava açma nedenleri borcun olmadığına dair veya borcun tümü ile veya kısmen ortadan kalktığına ilişkin olabilmektedir.

Bu durumda;

a) Ödeme emrinde yer aldığı gibi böyle bir borcun olmadığı, borcun muhatabında yanlışlık yapıldığı,

b) Ödeme emrinde yer alan borcun ödenmiş olduğu,

c) Amme borcunun zaman aşımına uğramış olması hali,

……

gibi durumlarda 6183 sayılı kanunun 58. maddesine göre ödeme emrine karşı itiraz edilmesi veya dava açılması mümkündür.

Ödeme emrine karşı dava açılması ve açılan davanın da kısmen veya tamamen reddolunması durumunda amme alacağı %10 zam fazlası ile tahsil edilir.

Borcun bir bölümüne karşı bu madde hükmü gereğince vaki itirazlar “mal bildiriminde” bulunma süresini uzatmamaktadır.

III- ÖDEME EMRİNE KARŞI DAVA AÇMADA SÜRE KOŞULU

6183 Sayılı kanunun 58.md.de ödeme emrine karşı dava açma (ya da itiraz) süresi 7 gün olarak belirlenmiştir. Diğer taraftan 2577 sayılı İYUK.md.7 uyarınca idari işlemlere karşı vergi mahkemelerinde dava açma süresi 30 gün olarak belirlenmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca hangi kanun hükmünün uygulanacağı konusunda tereddütler ortaya çıkmaktadır. Bazı hallerde örneğin “çalışmaya ara verme” halinde dava açma süreleri 5 Eylül’den itibaren 7 gün daha uzamaktadır. Bilindiği gibi çalışmaya ara verme hali adli tatil olarak da kabul edilebilir. Ödeme emri tebligatının çalışma ara vermeye rastlaması halinde dava açma müddetleri uzayabilmektedir.[8]

Dava açma süresinin son gününün resmi tatile rastlaması halinde dava açma süresi ilk iş gününün mesai saatinin bitimine kadar uzamasıdır. Şirketten ayrılan ortağa yapılan ödeme emri ile ilgili tebligatlar öncelikle şirket tüzel kişiliği adına tebliğ yapılması, şirketten tahsil edilmesi olanaksız bulunan kamu alacakları için borcun bireyselleştirilerek daha sonra ortak hakkında ödeme emri düzenlenmelidir.

IV- DAVA AÇILMASI HALİNDE GÖREVLİ MAHKEME

Ödeme emrine karşı dava ilk dereceli mahkeme olan, vergi mahkemelerinde 2577 sayılı kanunun 37/c md.hükmüne göre ödeme emirleri düzenleyen vergi dairesinin bulunduğu yerdeki görevli vergi mahkemeleridir. Ödeme emrini alacaklı tahsil dairesi tanzim ve tebliğ edeceğinden dolayı, tahsil dairesinin bulunduğu yerdeki görevli vergi mahkemesinde dava açılmalıdır. Mükellefler, bazen sehven ödeme emrine karşı yetkisiz mahkemede dava açabilmektedirler. Bu gibi durumlarda mahkemeler dosyayı görevli vergi mahkemesine yollamaktadırlar.

1- Dava Açma Şekli

Ödeme emrine karşı açılacak davalarda dava açma şekli 6183 sayılı yasada açıkça belirtilmemiştir. Bununla beraber 2577 sayılı İYUK.3.md.de belirlenen dava açma şekline uyulması gerekmektedir. Ana madde hükmüne göre, idari davalar yetkili mahkeme başkanlıklarına hitaben yazılmış, imzalı, kaşeli dilekçeler ile açılmalıdır. Dilekçelerde, tarafların varsa vekillerinin adı, soyadı, unvanı, adresleri, davanın konusu, sebepleri, delilleri, davaya konu idari işlemin yazılı tebliğ tarihi, vergi,resim,harç vb. mali yükümlerin ayrıntıları miktarları gösterilmelidir. Vergi davalarında davanın ilgili bulunduğu verginin veya cezanın nev’i, yılı, miktarı, tebliğ dilen ihbarnamenin tarih ve numarası, tebliğ tarihi gösterilmelidir. Ödeme emrine karşı açılacak davalarda, tebliğ edilen ödeme emrinin tarihi, no.su, tebliğ tarihi, ödeme emrinin içeriği, tutarları ve tebliğ edilen ödeme emirlerinin birer fotokopileri dava dilekçesine eklenmelidir.

2- Kısmi Dava Açılması

Kendisine ödeme emri tebliğ edilen gerçek veya tüzel kişiler, ödeme emri üzerinde yer alan kalemlerin bir kısmına veya tümüne birden dava açabilirler. Ödeme emrinin iptali istemiyle açılacak davalarda borcun bir kısmının iptali ya da terkini talep edilebilir. Özellikle kısmen ödenmiş olan borçların tümü için vergi daireleri tarafından zaman zaman ödeme emri tebliği edilmiş olabilir. Bu gibi durumlarda ödenmiş olan vergiler için değil, ödenmemiş ve kalan borçlar, kalemler ayıklanmalı ve buna göre dava dilekçesi düzenlenmelidir. Bu konuda son olarak şunları söylemek mümkündür. Ö deme emrine yönelik olarak açılan davalarda davacının davayı kaybetmesi veya haksız çıkması gibi durumlarda ödeme emri üzerinde yer alan ve dava dilekçesinde gösterilen tutar %10 bir zam ilavesi yapılarak tahsil edilmeye çalışılır. (6183 sayılı yasa md.58.)

V- ÖDEME EMRİNE KARŞI AÇILABİLECEK DAVALARDA YÜRÜTMENİN DURDURULMASI KONUSU VE SONUÇLARI

Ödeme emrine karşı açılabilecek davaların gerçekten son aşama olması nedeni ile bu davaların vergi ve ceza ihbarnamelerine karşı açılabilecek davalar kolay bir dava olmadığını söylemek mümkündür. Gerçekten ödeme emri aşamasında bir davanın açılması hali, ileri sürülebilecek sebepler bakımından sınırlı sebepler olacağı kuşkusuzdur. Ödeme emrine karşı dava açılması halinde borçlunun yani davacının mahkeme kararı sonucuna göre bu borcu ödeyip ödeyemeyeceği belli olmaktadır. Davacının dava açma sırasında yürütmenin durdurulması talebinde bulunarak dava açması daha doğru olacaktır. Buna göre, İYUK.md.27/1.uyarınca yürütmenin durdurulması talep edilmelidir.

Ödeme emrine karşı dava açan borçlu 6183 sayılı kanunda belirlenen şekilde teminat göstermesi durumunda ödeme emrinin takip ve tahsilatı vergi mahkemesi kararı sonucuna göre beklemektedir. Şayet ödeme emri tebliğ edilmezden evvel ihtiyati haciz tatbik edilmiş ise haczedilmiş bulunan menkul ve gayrimenkuller teminat yerine geçecektir. Bunlar dışında ayrıca teminat gösterilmesine ihtiyaç bulunmamaktadır.

Mahkemenin mükellef aleyhine karar vermesi durumunda takip işlemleri mahkeme kararının tebliğ tarihinden itibaren yeniden çalışmaya başlar. Mükellefin mahkeme kararını temyiz etmesi durumunda ayrıca teminat gösterilerek yürütmenin durdurulması talep edilmelidir.

1- Haksız Çıkma %10 Zammı Konusu

Ödeme emrine karşı dava açıldıktan sonra davanın kaybedilmesi durumunda en ağır yaptırım olan %10 haksız çıkma zammı uygulanmaktadır. 6183 sayılı kanunun

51.md.uyarınca gecikme zammı uygulanan kamu alacaklarında gecikme zammı çalışmaya devam etmektedir. Buna ilave olarak davanın kaybedilmesi durumunda dava konusu yapılan toplam tutar üzerinden ayrıca %10 haksız çıkma zammı hesaplanmaktadır. Amme borçlusunun kısmen haklı kısmen haksız çıkması durumunda ise haksız çıktığı toplam tutar üzerinden %10 haksız çıkma zammı hesaplanmaktadır.

2- Mal Bildirimi/Beyanı

Bilindiği gibi, kamu alacaklarının takip ve tahsilinde “yeni tip” ödeme emirleri kullanılmaktadır. Eski tip yeşil saman kağıda basılı ödeme emirleri artık kullanılmamaktadır.

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından bastırılan beyan A4 formatındaki yeni tip ödeme emirleri ile birden çok yıl ve dönemi kapsayan kamu borcu için ödeme emirleri tebliğ edilmektedir. Bu ödeme emirlerine karşı borcun kabulü anlamında mal beyanında bulunulması gerekecektir. Süresi içerisinde mal beyanında bulunulmaması durumunda bunun hukuki ve maddi sorumlulukları olacaktır.

Diğer yandan, vergi borcunu ödemeyip, 3. şahıslara ödemede bulunan amme borçlularına yönelik olarak ise, alacaklı vergi dairesi tarafından “haciz bildirisi” tebliğ edilmektedir. Haciz bildirisi konusu bu çalışmamızın dışında olduğundan dolayı burada ayrıntıya girilmeyecektir.[9]

Ödeme emrine karşı dava açılması mal bildiriminde bulunma keyfiyetini ortadan kaldırmaktadır. Başka bir ifade ile ödeme emrine karşı dava açılması halinde artık mal beyanında bulunulmaz. Dava açılmayacak ise, mal bildiriminde bulunma mecburiyeti karşımıza çıkacaktır. Mal bildirimi ile teminat gösterilmesinin ilişkisi bulunmamaktadır. Teminat tahsil işlemlerinin durdurulması için kafidir. Dava açılmasına karşın teminat gösterilmezse tahsil işlemleri devam eder, ancak mal bildiriminde bulunma mecburiyeti ortadan kalkar. Alacaklı idare tarafından icrai işlemler yapılabilir.

3- Ödeme Emrine Karşı Düzeltme Talebinde Bulunma

Ödeme emrine karşı düzeltme talebinde bulunulması 213 sayılı VUK md. 116 ve izleyen madde hükümlerine göre mümkün görülmemektedir. Görüşümüze göre, 213 sayılı Vergi Usul Kanununda yapılacak bir düzenleme ile; mevcut yasada yer alan vergi hataları kapsamında tahsilatta yapılan hataların da düzeltme kapsamında olması gerektiği konularına önem verilmelidir. Vergi Usul Kanunu vergi usulü ile ilgili olup ve tahakkuk safhasına kadar yapılacak işlemleri düzenlemiştir. Tahsilat safhası ise, 6183 sayılı yasayı alakadar etmekte olup, vergi usulle doğrudan bir bağlantısı bulunmamaktadır. Dolayısıyla ödeme emirleri hakkında yapılacak düzeltme taleplerinin veya tahsilata ilişkin hataların vergi usul kanunuyla bağlantısının kurulmaya çalışılması doğru görülmemektedir. Bu nedenle hem hatanın varlığının saptanmasında hem de düzeltme başvurusuna ilişkin koşulların varlığında ve davaya ilişkin VUK.hükümlerine göre işlem yapılması söz konusu değildir.[10]

4- Yürütmenin Durdurulması Talebi Üzerine Verilebilecek Kararlar ve Etkileri

Yürütmenin durdurulması kararları, bir uyuşmazlığın esastan sonuçlanmasına kadar dava konusu idari işlemi askıya alan ve hukuki etkisi esas hükümle beraber sona eren kararlar mahiyetindedir. Yürütmenin durdurulması istemli davalarda sonuçlar genellikle şu şekillerde karar verilebilir :

- Yürütmenin durdurulması isteminin kabulü,

- Yürütmenin durdurulması isteminin reddi,

- Yürütmenin durdurulması isteminin ara kararına cevap veya savunma alınıncaya kadar kabulü

- Yürütmenin durdurulması isteminin ara kararına cevap veya savunma alındıktan sonra veya bilirkişi incelenmesinden sonra veya keşif yapıldıktan sonra incelenmesi

- Yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi


Yürütmenin durdurulması kararları bir mahkeme kararı olup, aynı zamanda bu kararlar Anayasa hükmü uyarınca, yasama ve yürütme organlarınca riayet edilmesi mecburiyeti bulunmaktadır. Ancak yürütmeyi durdurma kararlarının esas karar olmadığından hareket eden idare örneğin, bir ödeme emrine karşı açılan vergi davasında yürütmeyi durdurma kararı verilmişse ve önceden konu ile ilgili olarak kısmen ya da tamamen tahsilat yapılmış ise, yürütmeyi durdurma kararına istinaden iadesi gereken bu tutarları, kesin kararın

hangi yönde olacağının bilinmemesi gerekçesi ile askıya almakta ve mükellefe iade etmemektedir. Vergi alacağının riske edilme olasılığı düşünüldüğünde ve genellikle de riskin gerçekleştiği bugüne kadar ki vaki olaylar göz önüne alındığında, idareyi haklı gibi göstersede

yasal değildir. Çünkü yürütülmesi durdurulmuş bir işlem ya da eylemin yürütülmesine devam ediliyor demektir ki, bu da açıkça yasanın ihlali anlamına gelmektedir.[11]

Mahkeme kararlarına karşı şüphesiz idareler bu kararın gereklerini yerine getirmek zorundadırlar.[12] Konuya ilişkin olarak Danıştay, BİM, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre idare, geciktirmeksizin işlem tesis etmeye veya bir eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden itibaren 30 günü geçemez. Ancak bu kuralın tek istisnası haciz veya ihtiyati haciz uygulamaları ile ilgili davalarda verilen kararlar hakkında bu kararların kesinleşmesinden sonra idarece işlem tesis edilmektedir. Söz konusu karar hükmü uyarınca, mahkeme kararlarının yerine getirilmemesi veya geç yerine getirilmesi gibi durumlarda öncelikli olarak idare veya bu işe sebebiyet veren kamu görevlisinin kişisel sorumluluğu bulunmaktadır.[13]

VI- SONUÇ VE DEĞERLENDİRMELER

Vergi borcunu vadesinde ödemeyen mükellefler nezdinde cebri takibat işlemlerine başlanması için mükellefe mutlaka bir ödeme emrinin tebliğ edilmiş olması gerekir. Mükellefler kendisine tebliğ edilen ödeme emrine karşı böyle bir borcu olmadığı, kısmen ödediği ve zaman aşıma uğradığı savlarından birini ileri sürerek vergi mahkemesinde dava açabilir. Bunun dışında tarhiyat safhasında ileri sürülmesi gereken bir hususu ödeme emri safhasında ileri sürülemez.

Yürütmenin durdurulması müessesesi, idarenin hukuka uygunluğunun yargısal yoldan denetimini etkili kılan bir araçtır.[14] Bu müessese olmadan idari yargı denetiminin amacına uygun biçimde işlemesi düşünülemez. Davaya konu edilen idari işlemin uygulanarak hukuk düzeninde tüm etkilerini, hem de düzeltilemez biçimde, meydana getirmesinin, yıllar sonra verilecek iptal kararını etkisiz kılması kaçınılmazdır. Daha basit olarak, iptal kararı elde edildiğinde iş işten geçmiş olabilir.



[1] 6183 sayılı AATUHK. Md.55

[2] Terk edilen adrese çıkarılan tebligatın geri dönmesi üzerine alacağın kesinleştiğinden söz edilerek ödeme emri düzenlenemez. Dnş.4.D.6.5.2002 gün ve E:2001/2374, K:2002/1872, Konuyla ilgili ayrıntılı bir yazı için Bkz. ALPASLAN Mustafa-SAKAL Mustafa “Ödeme Emri Düzenlenmeden; Pay Devri Yaparak Şirketten Ayrılan Ortak Hakkında Şahsi Mal Varlığına Haciz Uygulanamaz” Lebib Yalkın Mevzuat Dergisi, Aralık 2006, sayı:36, s.154. Benzeri bir olay nedeniyle İzmir 4. Vergi Mahkemesi tarafından verilen 11/4/2011 gün ve E:2010/2474-K:2011/590 sayılı kararda adresini değiştiren ve yeni adresini vergi dairesine bildiren kişiye ilanen tebligat yoluna gidilerek usulüne aykırı şekilde kesinleştirilen amme alacağının tahsili amacıyla tanzim ve tebliğ edilen uyuşmazlık konusu ödeme emrinde yasal isabet kaydedilmemiştir.

[3] Yeni tip ödeme emirleri eski ödeme emirlerinde olduğu gibi kapalı “tebliğ zarfı” içerisinde (örnek no:6805-d) formatında taahhütlü ve posta ile mükellefe yollanmak zorundadır.

[4] Uygulamada ödeme emirleri üzerinde, dava açma ve diğer konularda çok ayrıntılı ve çok okunaklı bir izahat bulunmamaktadır. Gelir İdaresi Başkanlığı’nın ödeme emirleri üzerinde acilen değişikliğe giderek mükellefleri aydınlatıcı bilgileri içeren ödeme emri formatı geliştirilmelidir.

[5] YILMAZ Kazım, “Kamu(Amme) Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Yasa” Ce-Ka Yayınları, Ankara,Aralık 2006, s.680

[6] Yılmaz, age, s. 680

[7] 213 sayılı VUK md.93 ila 100.

[8] 6183 sayılı kanun md. 79: üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi. (5479 sayılı yasanın 5. maddesi ile değişen ve 8/4/2006 tarihinden itibaren yürürlüğe giren madde hükmü).

[9] İdare ve vergi mahkemelerinin çalışmaya ara verme zamanı, İYUK.61.md.nin 21/07/2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 14/7/2004 gün ve 5219 sayılı kanunun 11.md.nin “A fıkrasıyla yapılan değişik 1.fıkrasında düzenlenmiştir. Danıştay için ise, bu süre Danıştay Kanununun 86.md.de yer alan düzenleme ile öngörülmüştür. Her yıl Ağustos ayının birinden Eylül ayının beşine kadar çalışmaya ara verecekleri öngörülmüştür.

[10] Yılmaz, age, s.696

[11] KIRIKTAŞ İlhan, “Yürütmenin Durdurulması Kararları ve Vergilemeye Etkisi”, Vergi Dünyası, s.279,Kasım 2004, s.20

[12] İYUK.md.28/1

[13] AY Hakan – ALPASLAN Mustafa – KAYA Eda, Kamu Alacaklarının Takibinde E-Haciz Uygulamaları, Kanyılmaz Matbaası, İzmir Şubat 2011.

[14] CANDAN Turgut, “Açıklamalı İdari Yargılama Usulü Kanunu”, Maliye ve Hukuk Yayınları 2.baskı, Ankara, Ekim 2006, s.670

9 Şubat 2011 Çarşamba

LEBİB YALKIN MEVZUAT DERGİSİ 2011 ŞUBAT,SAYI:86


Kamu Alacaklarının Takibinde E-Haciz Uygulamaları

Yrd. Doç.Dr. Hakan AY - DEÜ.İİBF.Maliye Bölümü
Dr. Mustafa ALPASLAN - SMMM
Eda KAYA - Denetçi

3 Şubat 2011 Perşembe

Beklenen kitap çıktı: "Kamu Alacaklarının Takibinde E-Haciz Uygulamaları"

ÖNSÖZ

Kamu alacaklarının takip ve tahsil işlemleri icracı vergi idareleri tarafından gerçekleştirilmektedir. Tarh, tahakkuk eden bir verginin veya cezanın usulüne uygun ödeme emri tebligatı yapıldıktan sonra tahsili de yine vergi daireleri ve icra memurları marifetiyle gerçekleştirilmektedir.

Son yıllarda, elektronik haciz uygulamaları ve diğer digital vergi takip yöntemleri vergi borçlularının izlenilmesinde kullanılan en etkili yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır. Elektronik işlemlerin vergi dairelerinde yaygın bir şekilde kullanılması ile beraber vergi mükelleflerinin ve kamuya olan borçluların (ikincil amme borçluları dahil) takibi son derece kolaylaşmış bulunmaktadır. Bu gelişmeyi, Türkiye’nin dijital devrime ulaşmasında çok önemli bir aşamadır ve dolayısıyla hem vergi idaresi hem de vergi mükellefi açısından kolaylıklar getirmektedir.

Kamu Alacaklarının Takibinde E–Haciz Uygulamaları isimli bu küçük çalışma aslında pratik ticari hayatta önemli yararları olabilecek bir rehber kitapçık niteliğindedir. Bu kitap, temel bilgileri sunmakta ve ilgililerin sürekli başvurabileceği bir kaynak niteliği taşımaktadır. Yazarların daha önceki kitaplarında olduğu gibi, bu kitap da “maliye-mükellef” diyalogunun verimli bir şekilde gerçekleşmesine katkıda bulunmaktadır.

Kitabı yayına hazırlayan değerli akademisyenler Hakan AY ve Mustafa ALPASLAN’a teşekkür eder, çalışmalarının devamını dileriz. Çalışmanın önemli bir kısmını büyük bir titizlikle hazırlayan sevgili Eda KAYA’ya da mesleki alandaki göstermiş olduğu üstün çalışmalarında başarılar diliyoruz.

Hacim olarak küçük fakat içerdiği bilgiler itibariyle önemli ve yararlı bilgileri içeren bu küçük kitapçığın başta işverenler, yöneticiler, vergi idaresi görevlileri, vergi mükellefleri, hukukçular ve muhasebe – mali müşavirlik mesleği ile uğraşanlara yararlı olmasını diliyoruz.

Dr. Suphi VARIM

Yönetim Danışmanı

İzmir, Şubat 2011


İÇİNDEKİLER

I- Giriş

II- Kamu Alacağı Nedir?

III- Kamu Alacaklarının Takip ve Tahsil Yöntemi Nedir?

IV- Ödeme Emri Nedir?

V- Haciz Bildirisi Nedir?

VI- E-Haciz Uygulamaları Nedir?

VII- İhtiyati Tahakkuk ve İhtiyati Haciz Uygulamaları

Nedeniyle Uygulanan E-Hacizler

VIII- E-Hacizden Kurtuluş Yolları Nedir?

IX- Sonuç ve Öneriler


EKLER

Ek:1- Ödeme Emri Örneği

Ek:2- Mal Bildirim Formu

Ek:3- Haciz Bildirisi – HB2 Örneği

Ek:4- Bankaya Verilmesi İçin Dilekçe Örneği

Ek:5- Vergi Mahkemesi Kararları

Ek:6- Danıştay Kararları


Çalışmadan temin etmek isteyenler için:

Adres: Ş. Fethibey Cd. No:32/3 Gümrük - İzmir

Tel: 0232 4467220 - 4830918

Gsm: 0554 5334012

nolu telefonlardan Eda Kaya ile iletişime geçebilirsiniz...

9 Ağustos 2010 Pazartesi

3 Temmuz 2010 Cumartesi

GEBZE TİCARET ODASI'NDA YAPILAN SEMİNER HABERİ


28 Haziran 2010 tarihinde Gebze Ticaret Odası'nda yapılan KOBİ'lerin Güncel Vergi Finansman Sorunları konulu seminerin Gebze'de çıkan Hedef Gazetesinin yayınladığı haber:
GTO'da Muhasebe semineri verildi!

Dr. Mustafa Alpaslan Gebze Ticaret Odası (GTO) Meclis Salonu'nda "Küçük ve Orta İşletmelerin güncel vergi sorunlarına bakış ve KOBİ yönetici ve Ortaklarına temel tavsiyeler"adlı seminer verdi.

MUHASABECİLİK DEĞİŞİYOR, GELİŞİYOR

Dr. Mustafa Alpaslan'ın verdiği seminere KOBİ muhasebecileri katıldı. Dr. Mustafa Alpaslan genel muhasebe hakkında bilgiler verdi. "Türkiye'de Muhasebecilik değişiyor, farklılaşıyor" diyen Dr. Mustafa Alpaslan şöyle konuştu;"KOBİ'lerde muhasebe sorumluları ile Finans sorumluları genelde aynı işi yapıyorlar, bundan dolayı KOBİ'ler zaman zaman sıkıntıya giriyorlar. Benim tavsiyem kesinlikle Muhasebeci ile Finans sorumlusu ayrı olmalı. muhasebeciler kesinlikle fiş ve yevmiye kayıtlarını tutmalıdırlar. Muhasebecilik çok önemli bir kurum. Muhasebe KOBİ'nin can damarıdır." dedi.

BİRÇOK KONUDA BİLGİ VERDİ

Dr. Mustafa Alpaslan: Ambar sayımı, Envanter Defteri, randuman kontrolü, Muhasebe ve Finans çalışanları bölümlerinin paylaşım ve ayrımı, iç denetim, belge akış ve onay prosesleri, Muhasebe fişleri ve yevmiye kayıtları, kanuni defterlerin pirint edilmesi, her yıl sonunda irsaliye ve fatura envanteri yapılması, Karar ve pay defteri, Ticaret sicilinde ilan, Ödemelerde banka ve çek kullanımı, Şirketin evrak kayır defteri, Mücbir durumlarda ilk kurtarılacak şey, Vergi incelemeleri, Şirket hisselerinin alım ve satımlarında devirler, Çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları, Yeni sosyal güvenlik kapsamındaki gelişmeler. Varlık barışında son durum gibi konularda bilgilendirme yaptı. Seminerde karşılıklı bazı konular hakkında görüş alış verişinde bulunuldu.

20 Mayıs 2010 Perşembe

MUĞLA SMMMO DENGE DERGİSİ YIL:19 SAYI:137 MART-NİSAN 2010 sayısında yayınlanmıştır

LİMİTED ŞİRKETLERDE PAY DEFTERİ VE HİSSE DEVİR İŞLEMLERİ


Dr. Mustafa ALPASLAN
SMMM

Eda KAYA
Denetçi



Yasal düzenleme gereği limited şirket pay devirlerinin TTK md. 519 hükümleri uyarınca bu defter tutulmalı ve tasdiki mecburi olan defterler olup, bir kez tasdik ettirilerek bitesiye kadar kullanılabilecek defterlerdir.

Limited şirketlerde paylar hakkında bir pay defteri tutulması gereklidir. Bu defterde ortakların isim ve soyadları ve pay miktarları gösterilmelidir. Ayrıca pay miktarlarından gerçekleştirilen ödemeler ile payların devir ve intikali ile ilgili konularda varsa diğer değişikliklerde bu defterde mutlak surette gösterilmelidir.

Her takvim yılı başında ticaret sicil memuruna, ortakların ad ve soyadlarını, her ortağın koymayı taahhüt ettiği sermaye miktarını ve buna mahsuben ödediği kısmı gösterir ve müdürler tarafından imzalanmış bir liste verilir. Son listenin tevdi tarihinden itibaren herhangi bir değişiklik olmamışsa liste verilmez. Yalnız bir değişiklik olmadığı dilekçe ile bildirilir.

Pay defterinin ve listelerin kusurlu ve noksan tutulması veya verilen malumatın yanlış olması yüzünden husule gelecek zarardan, müdürler şahsen ve müteselsilen mesuldürler.

Limited şirketlerde payların intikali konusu devir veya miras, karı-koca mallarının idaresi şeklinde iki bölümde değerlendirilmektedir(1).

Bir payın devri limited şirket hakkında ancak şirkete yazılı bildirilmek ve pay defterine işlettirilmek koşulları ile ancak hüküm ifade etmektedir. Limited şirket pay devir konusunun pay defterine yazılabilmesi için ortaklardan en az 3/4’ünün işbu pay devrine izin vermesi ve bunların esas sermayesinin en az 3/4’üne sahip olmaları zorunludur. Öte yandan, ortağın koymayı taahhüt ettiği sermaye, ayın olduğu takdirde bu payın şirketin kuruluşunu takip eden üç sene içerisinde bir başka gerçek veya tüzel kişiye devri olanaksızdır. Limited şirket ana sözleşmesi payların devrini yasaklayıcı veya yukarıda belirtilen koşullardan daha da ağır koşullar getireceği hükümler içerebilir.

Limited şirket payının devri veya devir taahhüdü konularındaki sözleşmeler yazılı olarak yapılabilir ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyebilecektir.

Öte yandan, bir limited şirket payının miras sonucunda veya karı-koca mallarının idaresine ait hususlar gereğince elde edilebilmesi için, ortakların, iznine gerek bulunmamaktadır. Limited şirket ana sözleşmesinde aksine bir madde varsa ortaklar, limited şirket payını gerçek değer üzerinden satın alacak, üçüncü bir şahsı göstermedikçe izinden çekilemezler. İlgililer izin için şirkete başvurduğu tarihten itibaren 30 gün içerisinde üçüncü kişiler gösterilmediği takdirde izin verilmiş olarak kabul edilecektir(2).

Limited şirket pay defteri her yıl tasdike tabi defterlerden değildir. Açılış tasdikini izleyen yıllardan sonra da defter, sayfaları bitene kadar kullanılabilir. Ancak defterin sayfalarının dolmasından sonra tekrar bir ikinci defterin açılış tasdikinin yaptırılması gerekmektedir(3).

Limited şirkette pay devri, yazılı bir devir sözleşmesi ile yapılması zorunludur. Hisse devir sözleşmesindeki imzaların notere tasdik ettirilmesi de ayrı bir zorunluluktur. Devir, bu şekil şartlarına uyulmadığı sürece geçerli değildir. Devir sözleşmesinin şirkete karşı hüküm ifade etmesi için ayrıca şirkete bildirilmesi ve ortaklar kurulu tarafından devre muvafakat edilerek devrin pay defterine işlenmesi zorunludur. Noter tarafından pay devir muvakelesinin bir nüshası şirketin bağlı olduğu vergi dairesi müdürüne taahhütlü olarak yollanmaktadır. Devrin pay defterine kaydedilebilmesi için ortaklar kurulu toplantısında, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların da esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması gerekir. Ortaklar muvafakat edinceye kadar geçen sürede ve/veya ortaklar muvafakat vermedikleri takdirde, payı devralan kişi şirkete karşı ortak sıfatını elde edemez. Ortak sıfatı ancak pay defterine kayıtla elde edilebilir.

Limited şirketlerde payın kısmen veya tamamen bir üçüncü şahsa veya bir diğer ortağa devri, ana sözleşme değişikliğini gerektirmez. Ancak pay devrine muvafakat eden ve pay sahiplerini yeni durumu ile gösteren ortaklar kurulu kararının ticaret siciline tescili gerekmektedir. Tescil edilen bu hususun ilanı ise devir keyfiyetinin üçüncü şahıslara duyurulması bakımından önem taşımaktadır. Özellikle ortaklar yönünden vergi dairesi ile ilgili borç problemlerinde vergi yargısı ödeme emri ile ilgili davalarda pay devrinin gazete ilanı konusuna önem vermektedir. Pay devri yapan ortağın şirketin vergi borçlarından sorumluluğu ile ilgili tarihlerin belirlenmesinde Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ve ilanı önem taşımaktadır(4).

Ayrıca, limited şirket ortakları tarafından her takvim yılının ocak ayı içerisinde ticaret sicil memuruna, ortakların ad ve soyadlarını, her ortağın koymayı taahhüt ettiği sermaye miktarını ve buna mahsuben ödediği kısmı gösterir ve müdürler tarafından imzalı bir liste verilmesi zorunludur. Son listenin verilmesinden sonra herhangi bir değişiklik olmamışsa, yeniden bir liste vermeye gerek yoktur. Bu durumda, ocak ayı içerisinde listede herhangi bir değişiklik olmadığını belirten bir dilekçenin verilmesi yeterlidir.

Diğer taraftan, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına verilen bir yazıda(5) limited şirketlerde pay devri konusunda yeni bir açılım getirilmiş bulunmaktadır. Buna göre;

“Bu itibarla, limited şirket ortaklarının paylarının devri için ticaret sicilinde tescil ve ticaret gazetesinde ilan esas olmakla birlikte, tescil ve ilanın yapılmaması halinde, devre ilişkin devir sözleşmesinin ve bu pay devrinin ortaklar kurulu kararıyla uygun bulunduğunun pay defterine kaydedilmiş olması halinde de pay devredilebilmektedir.

Diğer taraftan, TTK’nun 520. maddesinin 5. fıkrasında yer alan “Payın devri veya devir vaadi hakkındaki mukavele yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmez” hükmü vergi dairesine gönderilmesi üzerine sözleşmelerin şirketin tarh dosyasına konularak kamu alacaklarının takibinde göz önünde bulundurulması ve ayrıca devrin pay devrine kaydedilip kaydedilmediğinin de araştırılması gerekmektedir.”

şeklinde bir görüş verilerek limited şirketler bakımından hisse devirlerinde yeni bir bakış açısı ve açılım getirilmiştir. Böylece, limited şirketlerde pay devirlerinde “pay defterinin” de aranacağı ve bu deftere pay devri konusunun işlenip işlenmediği konuları da ayrıca araştırılacaktır.







(1) Bkz. TTK md. 519-523

(2) DOĞRUSÖZ Bumin, “Limited Şirketlerde Pay Devri”, Referans Gazetesi, 29/01/2009

(3) KUMKALE Rüknettin, “Sermaye Şirketleri Rehberi”, 3. Baskı, Alfa Yayınları, İstanbul 2000, s.106

(4) ALPASLAN Mustafa – SAKAL Mustafa, “Vergi Hukuku Uygulaması”, Cilt I, Ocak 2008, Grafmat Basım, Pay Devri Yapan Eski Şirket Ortağına, Şirket Borcu Nedeniyle İhtiyati Haciz Uygulanarak, Özel Otosuna , Özel Banka Hesaplarına Haciz Yürütülemez -1, s. 301. Ayrıntılı araştırma için bkz. http://malihhukuk.blogspot.com/ adresinden ulaşabilirsiniz.

(5) Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına yolladığı 4.1.2007 gün ve B.07.1.GİB.0.05.71/7176-150 000124 sayılı yazıları.

16 Şubat 2010 Salı

VERGİ KAÇAKÇILIĞI SUÇLARINDA HAPİS CEZALARINDA CEZAEVİ VE HAPİS YOLU GÖZÜKÜYOR

VERGİ KAÇAKÇILIĞI SUÇLARINDA HAPİS CEZALARINDA CEZAEVİ VE HAPİS YOLU GÖZÜKÜYOR

Dr. Mustafa ALPASLAN

SMMM


Eda KAYA

Denetçi



213 sayılı VUK’na göre, vergi kaçakçılığı suçlarında bazı durumlarda hapis cezası paraya çevrilemeyeceği gibi bu suçlar nedeniyle cezaevine gitmekten başka yol bulunmamaktadır. Başka bir ifade ile, 213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki suçlar için öngörülen en alt sınır 3 yıl olduğundan bu suçlar ve buna ilişkin hapis cezaları ertelenmemektedir.


Buna göre, yasa’nın 359. maddesinde, “kaçakçılık suçu” sayılan fiiller, aşağıdaki gibi özetlenebilir:


I-KAÇAKÇILIK SUÇU SAYILAN FİİLLER NELERDİR?


a) Defter ve kayıtlarda, hesap ve muhasebe hilesi yapanlar,

b) Gerçek olmayan kişiler adına hesap açanlar,

c) Çift defter kullanıp, asıl deftere yazılması gereken işlemleri, vergi kaybı doğuracak şekilde başka deftere, belgeye ya da kayıt ortamına kaydedenler,

d) Defter ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler,

e) Kapsamı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar,

f) Defter ve belgeleri yok edenler,

g) Sahte belge düzenleyenler ya da kullananlar.[1]


II- HAPİS VE PARA CEZASI NELERDİR

Kaçakçılık suçu işleyenlere, hem hapis hem de para cezası uygulanıyor.


1- Hapis Cezası

a) 1-5 no.lu bentlerde yazılı fiilleri işleyenlere 18 aydan 3 yıla,

b) 6 ve 7 no.lu bentlerde yazılı fiilleri işleyenlere 3 yıldan 5 yıla

kadar hapis cezası uygulanıyor.


2- Vergi ve Vergi Cezası


Kaçakçılık suçu halinde, hem vergi hem de verginin 3 katı vergi ziyaı cezası kesiliyor (VUK md. 344).

Kaçakçılık suçu işleyen bir kişi, vergi ve cezalarla ilgili olarak “uzlaşma” talep edemez.

Bu husus, Vergi Usul Kanunu’nun “uzlaşma” ile ilgili ek madde-1’de parantez içi hüküm olarak açıkça belirtilmiş.


Başka bir anlatımla, kaçakçılık suçu nedeniyle hesaplanan vergi ve ceza, uzlaşmadan yani pazarlıklı indirimden yararlandırılmaz.[2]


III- KAÇAKÇILIK SUÇLARINDA HAPİS CEZALARININ PARAYA DÖNÜŞTÜRÜLMESİ HALLERİ


1)3 TEMMUZ 2009 ÖNCESİ DEVRİ

Yukarıda sıralanan fiillerden, 6 ve 7 no.lu bentlerde yer alanlar, 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği için, bu fiiller nedeniyle hükmolunan hapis cezaları, paraya çevrilemediği gibi ertelenmesi de söz konusu olmuyor.


Ancak, 1-5 no.lu bentlerde yer alan fiillerde durum farklıydı. Hapis cezası 1 yıldan 3 yıla kadar olduğu için, 1 yıla kadar olan hasis cezaları paraya çevrilebiliyordu. İki yıla kadar olan hapis cezaları da ertelenebiliyordu.


2) 3 TEMMUZ 2009’DAN İTİBAREN YAPILAN DÜZENLEMELER


5904 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesinin (a) fıkrasında yer alan “bir yıldan” ibaresi, “on sekiz aydan” şeklinde değiştirildi.[3]


Yapılan düzenleme ile örneğin muhasebe hilesi yapanlara, çift defter kullananlara, defter ve belgelerini tahrif edenlere, verilen süreye rağmen defter ve belgelerini ibraz etmeyenlere, kapsamı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenlere ya da kullananlara “1 yıldan 3 yıla” kadar uygulanan hapis cezası, “18 aydan 3 yıla” olarak değiştirildi. Böylelikle, bir yıla kadar olan hapis cezalarının paraya çevrilmesi, asgari hapis cezası 18 aya yükseltilmek suretiyle önlendi.[4]


Buna göre örneğin, ücret bordrosunda ödediği ücreti düşük gösteren bir mükellef “muhtevası itibariyle yanıltıcı belge düzenlemiş” sayılacak ve bu fiil nedeniyle 18 aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilecek.


III-ÇOCUK VE YAŞLILARIN DURUMU NEDİR?


TCK’nun 51. maddesinin 1 nolu bendindeki hükme göre, faile verilen hapis cezası üst sınırı, fiili işlediği sırada; 18 yaşını doldurmamış olan çocuklar ve 65 yaşını bitirmiş yaşlılar için 3 yıl olarak belirlenmiştir.

Bu durumda fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan çocuklar ile 65 yaşını bitirmiş yaşlılara hükmolunan hapis cezası 3 yıl ve daha aşağı süreli olursa bu cezalar diğer şartların varlığı halinde ertelenebilir.

Şu halde, 213 sayılı VUK’nun 359. maddede (a,b ve c fıkralarında) sayılan bütün vergi kaçakçılık fiillerinin işlenmiş olması sebebiyle verilen hapis cezası, 3 yıl ve daha az süreli olursa, fiili işleyen çocuk veya yaşlı kişinin hapis cezası diğer şartların da varlığı halinde ertelenebilir.[5]


IV-SONUÇ


213 sayılı VUK’nunda düzenlenen vergi kaçakçılık suçları nedeniyle hükmolunan hapis cezalarının TCK’da düzenlenen erteleme hükmü gereği bazı cezaların (2 yıla kadar) ertelenmesi mümkün olmakla beraber 2 yılı geçen cezalar ertelenmemektedir. VUK 359. maddesinin (a) ve (c) fıkralarında belirtilen vergi kaçakçılık suçları nedeniyle mahkemece verilen 2 yıl ve daha az müddetli hapis cezaları erteleme kapsamındadır. Buna karşılık söz konusu maddenin (b) fıkrasındaki vergi kaçakçılık suçları için kanunun öngördüğü hapis cezası alt sınırı 3 yıl olduğundan ve erteleme için hapis cezası süresinin en fazla 2 yıl olması zaruretinden dolayı bu fıkradaki suçlara verilen hapis cezaları erteleme kapsamına girmeyecektir.


Bunun yanı sıra, vergi kaçakçılığı fiilini işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan çocuklar ile 65 yaşını bitirmiş yaşlılara hükmolunan hapis cezası 3 yıl ve daha aşağı süreli olursa bu ceza, diğer şartların da varlığı halinde TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenebilecektir.



[1] Bu konuda ayrıca Bkz. Şükrü KIZILOT, “Sahte ve Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenlenmesi”, (Yayımlanmamış

Doçentlik Tezi) Ankara 1995

[2] Bu konuda geniş bilgi ve ayrıntılı açıklama için Bkz. Şükrü KIZILOT – Zuhal KIZILOT, Vergi İhtilafları ve Çözüm Yolları, Yaklaşım Yayınları, 15. Baskı, Ağustos 2009

[3] Bkz. 03.07.2009 tarih ve 27277z sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.

[4] Şükrü KIZILOT, “Vergi Kaçıran Herkes Hapse Girecek”, Hürriyet, 23.06.2009, s.11

[5] GÜNAY Fehmi, “Vergi Kaçakçılığı Suçlarına Öngörülen Hapis Cezalarının Türk Ceza Kanununda Düzenlenen Erteleme Müessesesi Karşısındaki Durumu”, Vergi Sorunları Dergisi, Eylül 2009, Yıl:32, Sayı:252, s. 103-108